Rita Spaan
Invaldocent/ ovenist
Als kind was ik altijd in de weer met klei, stofjes, verf en noem maar op. Thuis kreeg ik hier alle ruimte voor en leerde ik al vroeg (kritisch) kijken en experimenteren.
Rond mijn 16e was ik vooral bezig met een eigen identiteit en met eigen gemaakte kleding kon ik hier nog meer vorm aangeven. Na de Rotterdamse mode academie ben ik als kinderkledingontwerpster aan de slag gegaan. Mijn eerst baan was bij 1 van grootste kinderkledingbedrijven van Europa. Dat was leuk ik zag veel en mijn ontwerpen hingen bij veel winkels, soms bijna niet herkenbaar omdat er in de onderhandelingen de nodige details waren geschrapt. De massa productie ging mij steeds meer tegenstaan. Later heb ik nog bij kleinere bedrijven gewerkt.
Toen ik “tijdelijk” gestopt was met dit werk i.v.m. de zorg van de kinderen, ben ik een cursus draaien gaan volgen aan de vrije academie in Rotterdam. Dit vond ik zo leuk dat daar al spoedig een vervolg op kwam. Later heb ik elders cursussen en Raku workshops gevolgd.
Ik kocht een oude draaischijf en via het plaatselijke suffertje een oud oventje. Van het een kwam het ander en een raku oven volgde.
Ik kreeg veel positieve reacties op mijn werk en kon dit vrij goed combineren met mijn gezin. Daarbij had ik mijn hart inmiddels verloren aan de keramiek. Ik investeerde mijn verdiensten in een spuitcabine een betere oven en draaischijf. Ik besloot rond mijn veertigste niet meer met kinderkleding maar met keramiek verder te gaan. In dat jaar, 2003, ben ik naar de SBB Gouda gegaan. Ik heb hier veel bijgeleerd en vind het er erg leuk, ik ben dan ook niet meer weggegaan.
Ik kan genieten van een gedraaide vorm in z’n eenvoud, een kom of een simpele bolvorm, die draai ik graag. Het draaien in meerdere delen vind ik uitdagend. Dat zie je terug in het thema “Pronkvazen” Ik ben nu bezig met dubbelwandige vormen geïnspireerd op de grilligheid van de kust en geoden. Hierin combineer ik het handvormen met draaien. Ik maak geen grote series, maar stukken waar ik met plezier en ziel en zaligheid aan werk.
Het leuke aan het oveniste werk is, dat je heel veel ziet. Zo zie je bij heel veel verschillende soorten werkstukken wat een glazuur op dat werkstuk doet. Soms voegt het toe en soms helaas niet. Dat is niet alleen leuk om te zien maar daar leer je ook heel veel van. Verder is het lekker puzzelen om alles zo efficiënt mogelijk in de ovens te krijgen. Daarnaast doe ik de inkoop voor de vele grondstoffen die gebruikt worden en val ik in als er een docent afwezig is. Iedere week is weer anders en daar hou ik wel van.
Voor meer: www.mooi-keramiek.nl